Zondag was het Esther’s eerste communie.
Alvast een foto van haar, zoals die op een kaartje staat.
Foto’s die gemaakt zijn op de laatste stralend zonnige dag die we dit jaar gehad hebben.
Mijn engeltje!
Later meer foto’s! Nu moet ik nog wat acclimatiseren, mijn jetlag overwinnen en terug aan’t werk gaan!
Geplaatst in familie, kinderfotografie, portretfotografie
Het voelt goed om terug thuis te zijn!
De terugreis was vrij standaard. Al hebben we een dik half uur vertraging gehad op onze vlucht van Memphis naar Atlanta, maar aangezien we 3 uur stop-over hadden, maakte dat niet veel uit.
Geslapen heb ik niet, films gezien, dat wel: Juno, The Descendants, Larry Crowne en Life As We Know It. Allemaal romantische films, al dan niet komisch. Allemaal films die Steven niet wilt zien 
Eenmaal thuis was er eerst ontspannen goeiendag zeggen, cadeautjes uitdelen en eten bij mijn ouders. Daarna zijn we erin gevlogen om alles klaar te maken voor Esthers communiefeest: extra tafel bijzetten, tafels dekken, kaartjes klaarleggen, kleren allemaal klaarleggen, zeepjes (traktatie) inpakken (want die waren pas de zaterdagvoormiddag afgewerkt geraakt), wat opruimen, iedereen in bad of douche en dan vroeg gaan slapen (kwart na negen, supervroeg voor mij dus)
Na nogmaals een dag van vergaderen, brainstormen, presenteren en praten, zijn we gaan eten in een seafood restaurant, Sharky’s genaamd. Hapjes bij de aperitief, slaatje, en dan wat ze een seafood platter noemen maar wat eigenlijk bestond uit scampi, sint jacobsvruchten en mahi mahi vis met puree en prinsesseboontjes. En Key Lime Pie als dessert.
En daarna, terug naar het hotel, valies verder klaargemaakt, nog een douchke en nu in bed, blogpost schrijven met de TV op de achtergrond.
‘t Is tijd om naar huis te gaan. Ik mis mijn kindjes, mijn man, mijn katten, mijn huis, mijn eten…. alles! Zeker nu het einde in zicht is….
Ik wil iedereen in mijn armen sluiten, knuffelen en kussen. En dan cadeautjes uitdelen!
Vandaag niet veel meer gedaan dan gewerkt.
In een meeting room gezeten, lunch in het hotel, en daarna even met de kindjes gepraat op skype. Om dan terug een hele namiddag te vergaderen, brainstormen en actieplannen te maken.
En dan ‘s avonds met de hele bende op restaurant, om nog wat verder te gaan: 3 presentaties tijdens de hapjes (calamares, crabcakes en brushetta), de salade (walnoten en geitenkaas salade), het hoofdgerecht (zalm op cederhout, letterlijk)
en tijdens het dessert
ja sommige presentaties liepen wat uit, en in Amerika laten ze ook niet echt veel tijd tussen de verschillende gangen. Wat wel wilt zeggen dat ik eens op tijd in mijn bed zit.
Nog 2 keer slapen en ik ga naar huis en het wordt ook tijd! Genoeg vergaderd, genoeg gezien…. tijd om naar huis te gaan!
Vandaag was vooral een werkdag. Een hele dag in een vergaderruimte gezeten, naar presentaties geluistered, een presentatie gegeven, gebrainstormed, met de kinderen geskyped in de pauze, verder vergaderd…
En na het eten, nog wat gaan shoppen (Toys ‘R’ Us aangedaan, evenals Best Buy als de mall) voor nog een paar kleinigheden, en dan gaan eten.
Het eten was lekker en het dessert erg Amerikaans:
Carrotcake, ofte worteltaart. Best lekker!
Gisterenavond ben ik nog geëindigd met wat “lichte” avond lectuur:
(over veiligheidskleppen en zo), gevolgd door een beetje zappen (eerste keer dat ik de TV aanhad).
Vandaag is dan alweer begonnen na een onderbroken nacht. Waarom weet ik niet maar ik wordt ieder nacht wakker rond 1u en rond 4 u. En rond 6u.
Maar goed, eens wakker en uit bed, naar de training van de dag (die trouwens ging over Process Hazard Analysis… een ganse dag). Gelukkig hadden we al om 4 uur gedaan, zondat ik nog een wandeling kon gaan doen. Die me tot bij Target gebracht heeft.
En daarna op’t gemakje terug naar het hotel
Alwaar me voor het eerst opviel dat er iets niet klopt in de verdiepingen…
Er is, zoals in veel Amerikaanse hotels, geen verdieping met het nummer 13.
En na deze wijsheid, zijn we met de ganse groep vertrokken naar het FedEx Forum
Thuisbasis van de Memphis Grizzlies.
We hadden er een skybox (ja, chique, ik weet het), alwaar we een hapje konden eten:
Fingerfood noemen ze dat dan… de hamburgers waren gelijk een beetje te groot voor de broodjes. Of de broodjes te klein voor de hamburgers… maar ze waren wel lekker.
En de match was spannend! Tot op het einde!
En zoals je kan zien hebben de Grizzlies gewonnen met 109-101.
Ze hebben overigens gewonnen van de Cleveland Cavaliers…
En nu, terug tijd voor bed.
Geplaatst in Uncategorized
Vandaag zijn de meetings om 1 uur begonnen.
Dus we hadden nog de voormiddag vrij. En aangezien mijn collega Walter meer een natuurmens is, zijn we gaan wandelen in een State Park even buiten Memphis.
Het verwondert me te zien hoeveel groen er is eens je een beetje buiten het centrum van Memphis gaat. Zelfs in het centrum vind je verbazend veel bomen.
Maar goed, we hebben dus een stevige wandeling gedaan:
De pijn met “you are here” was ons eindpunt, we kwamen via dat rode dwarse lijntje vanaf de parking.
En we hadden ervoor gezorgd dat we in een gebied zonder jagers zaten… allez, dat hoopten we toch.
Het pad was wel overal geasfalteerd (en gelukkig want ik had geen echt goeie wandelschoenen aan). Aan ons eindpunt was er een soort schuilhutje met banken en daar verder ging het pad echt in het bos en hebben we dan maar wijselijk besloten terug te keren.
Maar de natuur was in ieder geval prachtig, bloemen die ik niet ken, wilde aardbeien, en beestjes die veel te snel waren voor mijn traag fototoestel (mijn oude nikon point en schoot) zoals vlinders, eekhoorns, prachtige rode vogels…
En daarna zijn we downtown gereden om te gaan eten. We zijn geëindigd in Beale Street en zijn dan maar op den bots ergens binnengegaan waar ze salades hadden. Om licht te lunchen.
Wat duidelijk niet lukt!
